Paroxetine

Paroxetine is een werkzame stof voor de behandeling van depressie, posttraumatische stressstoornis en angst-, paniek- en obsessieve-compulsieve stoornissen. Het behoort tot de groep van serotonine heropnameremmers (SSRI's). Paroxetine is meestal verkrijgbaar als een wit kristallijn (kristalvormend) poeder. Het is zeer krachtig en werkt specifiek (selectief) op de serotoninetransporter SERT in de synaptische spleet. Vanwege de zeer krachtige werking kunnen de ontwenningsverschijnselen echter ook ernstiger zijn als het medicijn plotseling wordt gestopt.

Paroxetine werkt door de serotoninetransporter (SERT) te remmen. Deze transporter is verantwoordelijk voor het transport van het monoamine serotonine uit de synaptische spleet. De remming ervan leidt tot een verhoogde concentratie serotonine in de synaptische spleet.

Aangenomen wordt dat depressie wordt gekenmerkt door een tekort aan monoamines zoals noradrenaline of serotonine in de synaptische spleet. Paroxetine is bedoeld om dit tekort tegen te gaan door SERT te remmen, dat monoamines uit de synaptische spleet pompt. Omdat paroxetine een CYP2D6 remmer is, zijn er verhoogde bijwerkingen en interacties met andere medicijnen.

Paroxetine wordt gemetaboliseerd door de lever, via de enzymen CYP2D6 en CYP3A4. De biologische beschikbaarheid van paroxetine, d.w.z. het percentage van de werkzame stof dat beschikbaar is in het bloed, is 30-60%. De halfwaardetijd, d.w.z. de tijd die het lichaam nodig heeft om de helft van de werkzame stof uit te scheiden, is ongeveer 21 uur.

De maximale plasmaconcentratie (Cmax), d.w.z. de maximale concentratie van de werkzame stof in het bloedplasma (vloeibare celvrije deel van het bloed), wordt na 2-8 uur bereikt. Paroxetine moet enige tijd worden ingenomen voordat het zijn volledige effect ontwikkelt. Dit wordt ook wel de steady-state concentratie genoemd. Deze wordt bereikt na 7-14 dagen. Paroxetine wordt uitgescheiden in de urine via de nieren of de feces.

Neem paroxetine altijd precies in zoals beschreven in de bijsluiter of zoals geadviseerd door uw arts.

De gebruikelijke aanbevolen startdosis is 7,5 mg - 25 mg per dag, afhankelijk van het klinische beeld of type tablet (normaal of retard).

De aanbevolen onderhoudsdosis is 10 mg - 50 mg per dag, afhankelijk van het klinische beeld en het type tablet.

De maximale dosis is 25 mg - 75 mg per dag, afhankelijk van het klinische beeld en het type tablet.

Het is belangrijk op te merken dat antidepressiva (waaronder paroxetine) meestal pas na een paar weken hun volledige effect ontwikkelen, wat kan leiden tot een vertraagde start van de werking.

Het is ook belangrijk dat antidepressiva (inclusief paroxetine) nooit plotseling moeten worden gestopt, maar altijd moeten worden afgebouwd. Afbouwen betekent dat de dosis geleidelijk en langzaam wordt verlaagd totdat je er helemaal mee kunt stoppen. Je arts zal je vertellen hoeveel de dosis moet worden afgebouwd.

De volgende bijwerkingen kunnen optreden:

Zeer vaak:

• Misselijkheid
• Stoornissen in seksueel verlangen of seksuele functie

Vaak voorkomend:

• Verhoging van het cholesterolgehalte
• Verlies van eetlust
• slaapstoornissen
• Abnormale dromen
• duizeligheid
• beven
• hoofdpijn
• concentratieproblemen
• opwinding
• Zwak gevoel
• wazig zicht
• gapen
• droge mond
• diarree
• verstopping
• braken
• gewichtstoename
• Zweten

Soms:

• Bloedingen of blauwe plekken
• Moeite met plassen
• Daling van de bloeddruk
• Verhoogde hartslag
• beperkte mobiliteit
• verwijde pupillen
• huiduitslag
• jeuk
• verwardheid
• hallucinaties
• Veranderingen in de bloedsuikerspiegel

Zelden:

• Aanvallen
• Rusteloosheid (acathisia)
• vermoeidheid
• Abnormale melkafscheiding uit de borstklier bij mannen en vrouwen
• trage hartslag
• verandering in leverwaarden in het bloed
• paniekaanvallen
• manie
• gevoel van vreemdheid ten opzichte van zichzelf
• gevoelens van angst
• dwanghandelingen
• Gewrichts- en/of spierpijn
• Stijging van het prolactinegehalte in het bloed
• Menstruatiestoornissen

Zeer zelden:

• Allergische reacties
• serotoninesyndroom
• Neuroleptisch syndroom
• Glaucoom
• Blaarvorming van de huid
• leveraandoeningen
• Syndroom van inadequate ADH-secretie (SIADH)
• Vasthouden van vocht
• Gevoeligheid voor zonlicht
• pijnlijke permanente erectie van de penis
• Verlaagd aantal bloedplaatjes

Frequentie niet bekend:

• suïcidale gedachten
• gedachten aan zelfbeschadiging
• agressieproblemen
• Tandenknarsen
• geluiden in de oren (tinnitus)
• dikkedarmontsteking
• Hevig vaginaal bloedverlies kort na de bevalling

Er kunnen wisselwerkingen optreden als de volgende geneesmiddelen tegelijkertijd worden ingenomen:

• Monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers)
• thioridazine
• pimozide
• Acetylsalicylzuur, ibuprofen of andere niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's)
• tramadol
• pethidine
• triptanen
• Andere antidepressiva (SSRI's en tricyclische antidepressiva)
• tryptofaan
• mivacurium
• suxamethonium
• lithium
• risperidon
• Perfenanzine
• clozapine
• fentanyl
• Fosamprenavir en ritonavir
• Sint-Janskruid
• Fenobarbital
• fenytoïne
• Natriumvalproaat
• carbamazepine
• atomoxetine
• procyclidine
• warfarine of andere bloedverdunnende medicijnen
• Propafenon, flecaïnide of andere geneesmiddelen voor de behandeling van hartritmestoornissen
• metoprolol
• pravastatine
• Rifampicine
• linezolid
• Tamoxifen
• Alcohol

Paroxetine mag NIET worden ingenomen in de volgende gevallen:

• bij gebruik van monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers waaronder moclobemide en methylthioniumchloride), zelfs als de laatste dosis minder dan 2 weken geleden is ingenomen
• bij gebruik van thioridazine of pimozide
• allergie voor paroxetine

Paroxetine mag NIET worden gebruikt onder de 18 jaar.

Zwangerschap

Paroxetine dient alleen tijdens de zwangerschap te worden gebruikt als overstappen op andere antidepressiva te gecompliceerd is en schadelijk zou zijn voor de patiënt.

Een risico op misvormingen kan niet worden uitgesloten in het eerste trimester van de zwangerschap . Bovendien is het risico op hartafwijkingen na paroxetine verhoogd in het 1e trimester van de zwangerschap.

In het 2e en 3e trimester van de zwangerschap kan serotonerge toxiciteit optreden bij de baby na de geboorte. Symptomen hiervan zijn tremoren, drinkstoornissen, hyperexciteerbaarheid, kortademigheid, hypoglykemie en abnormaal slaapgedrag. Deze symptomen beginnen meestal in de eerste levensdagen en kunnen tot een maand duren.

Sertraline of citalopram kan als alternatief worden gebruikt tijdens de zwangerschap.

Als het geneesmiddel toch tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, moet een neonatale kliniek worden geraadpleegd.

Borstvoeding

Paroxetine kan tijdens de borstvoeding worden ingenomen, omdat het niet overgaat in de moedermelk, of alleen in hoeveelheden onder de detectiegrens. Paroxetine is het geneesmiddel bij uitstek tijdens de borstvoeding.