Fluvoxamine

Fluvoxamine is een werkzame stof voor de behandeling van depressie en obsessieve compulsieve stoornis. Het is een antidepressivum uit de groep van SSRI's, de selectieve serotonine heropnameremmers. Fluvoxamine kan echter ook worden gebruikt voor de behandeling van het borderlinesyndroom, angststoornissen, paniekaanvallen en posttraumatische stressstoornis (PTSS). Fluvoxamine komt meestal voor in geneesmiddelen als fluvoxamine maleaat. Het is een wit, reukloos en kristallijn (kristalvormend) poeder. Het is slechts licht oplosbaar in water.

Fluvoxamine remt heel specifiek (selectief) de heropname van serotonine. Het remt de heropname van noradrenaline en dopamine echter nauwelijks. In het geval van depressie wordt aangenomen (huidige kennis) dat er een tekort is aan monoamines, dat wil zeggen chemische moleculen die slechts één aminogroep (NH-groep) hebben, in de synaptische spleet, dat wil zeggen de overgang van de ene synaps naar de andere. Tot deze monoamines behoren ook noradrenaline en serotonine. Depressie wordt daarom onder andere veroorzaakt door een tekort aan noradrenaline en serotonine. Antidepressiva zijn ontworpen om de hoeveelheid monoamines in de synaptische spleet te verhogen. Fluvoxamine remt de serotoninetransporter (SERT), die het monoamine serotonine uit de synaptische spleet transporteert. De remming van SERT verhoogt de serotonineconcentratie.

Vanwege de hoge bindingssterkte (affiniteit) voor de gamma-receptor - een speciaal kenmerk van fluvoxamine - wordt het vaak gebruikt voor de behandeling van depressies veroorzaakt door waanideeën of angst.

Fluvoxamine wordt voornamelijk gemetaboliseerd door de lever. De biologische beschikbaarheid - d.w.z. het percentage van de werkzame stof dat beschikbaar is in het bloed - is 53%. De halfwaardetijd, d.w.z. de tijd die het lichaam nodig heeft om de helft van de werkzame stof uit te scheiden, is ongeveer 15 uur.

Neem fluvoxamine altijd precies in zoals beschreven in de bijsluiter of zoals geadviseerd door uw arts.

De gebruikelijke aanbevolen dosis voor volwassenen is 50 mg per dag. De dosering kan door de arts in stappen van 50 mg over een periode van dagen worden verhoogd totdat het gewenste therapeutische effect is bereikt. De maximale dosis is 300 mg per dag.

Fluvoxamine kan het risico op zelfmoord verhogen bij kinderen en jongvolwassenen tot 24 jaar. Daarom mag fluvoxamine alleen worden gebruikt onder de 18 jaar voor de behandeling van obsessieve compulsieve stoornis.

De aanbevolen dosis bij kinderen is 25 mg per dag en kan ook worden verhoogd in stappen van 25 mg over een periode van dagen. De maximale dosis voor kinderen tussen 11 en 17 jaar is 300 mg per dag. Voor kinderen van 8 tot 10 jaar is de maximale dosis 200 mg per dag .

Als de dagelijkse dosis meer dan 100 mg is, moet de dosis in twee doses per dag worden verdeeld. Als de doses niet gelijk verdeeld kunnen worden, moet de grootste hoeveelheid voor het slapen gaan worden ingenomen.

Fluvoxamine kan het risico op zelfmoord verhogen bij kinderen en jongvolwassenen tot 24 jaar. Daarom mag fluvoxamine alleen worden gebruikt onder de 18 jaar voor de behandeling van obsessieve compulsieve stoornis.

De volgende bijwerkingen kunnen optreden:

Vaak:

• Staten van agitatie
• Angst
• Constipatie of diarree
• slaapstoornissen
• duizeligheid (vertigo)
• droge mond
• snelle hartslag (tachycardie)
• lusteloosheid
• malaise
• hoofdpijn
• indigestie
• verlies van eetlust
• nervositeit
• Maagpijn
• zweten
• beven
• Spierzwakte (asthenie)
• braken

Soms:

• Allergische huidreacties
• Verwardheid
• Vertraagde zaadlozing
• Duizeligheid bij het gaan zitten of opstaan (orthostatische syncope)
• hallucinaties
• coördinatiestoornissen
• Spier- of gewrichtspijn
• Agressie

Zelden:

• Aanvallen
• Leverproblemen
• Abnormale stemmingsverheffing (manie)
• Gevoeligheid voor licht
• Onverwachte melkafscheiding uit de borstklier

Frequentie onbekend:

• Rusteloosheid (acathisia)
• Onvermogen om een orgasme te krijgen (anorgasmie)
• menstruatiestoornissen
• Hevige vaginale bloeding kort na de geboorte
• Blaasledigingsstoornissen
• Zintuiglijke stoornissen zoals tintelingen of gevoelloosheid
• Glaucoom
• verwijding van de pupil
• Verhoogde prolactinespiegel
• Gewichtsveranderingen
• Verhoogd risico op zelfmoord

Bijwerkingen, vooral bij kinderen en adolescenten:

• onnatuurlijk verhoogde vrolijkheid en activiteit (hypomanie)
• toestanden van agitatie
• stuiptrekkingen
• slaapstoornissen
• gebrek aan energie (asthenie)
• Hyperactiviteit (hyperkinesie)
• Slaperig gevoel (sufheid)
• Spijsverteringsstoornissen

Er kunnen wisselwerkingen optreden als de volgende geneesmiddelen tegelijkertijd worden ingenomen:

• Sint-janskruidpreparaten
• Medicijnen voor de behandeling van depressieve stoornissen:
  • Benzodiazepinen
  • Tricyclische antidepressiva
  • neuroleptica of antipsychotica
  • lithium
  • tryptofaan
  • pimozide
  • Selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI's) zoals citalopram
• Acetylsalicylzuur (aspirine)
• Ciclosporine
• methadon
• mexiletine
• Fenytoïne of carbamazepine
• propranolol
• ropinirol
• triptanen
• terfenadine
• sildenafil
• theofylline
• Opioïde preparaten zoals buprenorfine en tramadol
• Clopidogrel, warfarine en nicoumalon

Fluvoxamine in combinatie met cafeïne kan symptomen veroorzaken die lijken op die van een overdosis cafeïne (bijv. tremoren, hartkloppingen, enz.).

Fluvoxamine in combinatie met alcohol kan u erg moe maken en verhoogt het risico om te vallen.

Fluvoxamine mag NIET worden ingenomen in de volgende gevallen:

• als u allergisch bent voor fluvoxamine
• als u tegelijkertijd monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers) gebruikt
• als u gelijktijdig tizanidine of pimozide gebruikt

Fluvoxamine mag alleen worden gebruikt onder de 18 jaar voor de behandeling van obsessieve compulsieve stoornis.

Fluvoxamine is NIET goedgekeurd voor gebruik onder de 8 jaar.

Fluvoxamine kan leiden tot een afname van de spermakwaliteit. Dit kan dus leiden tot verminderde vruchtbaarheid. Dit is tot nu toe echter alleen waargenomen in dierproeven.

Zwangerschap

Tijdens de zwangerschap mag fluvoxamine alleen worden ingenomen als het absoluut noodzakelijk is. Uw arts zal hierover beslissen.

In het eerste trimester van de zwangerschap zijn er geen duidelijke aanwijzingen gevonden voor een verhoogde kans op misvormingen bij gebruik van fluvoxamine of andere SSRI's(sertraline, citalopram, paroxetine en fluoxetine). Helaas kan dit echter niet worden uitgesloten. In enkele publicaties wordt een licht verhoogd risico op hartafwijkingen besproken.

Het is vermeldenswaard dat er niet alleen veel ervaring is met fluvoxamine, maar ook met andere SSRI's (> 10.000 case reports).

Fluvoxaminegebruik in het 2e en 3e trimester van de zwangerschap kan leiden tot postnatale aanpassingsstoornissen en talrijke bijwerkingen. Deze omvatten hyperexciteerbaarheid, tremoren, drinkstoornissen en kortademigheid. Deze verdwijnen normaal gesproken uiterlijk een maand na de geboorte. In een paar gevallen is aanhoudende pulmonale hypertensie waargenomen bij pasgeboren baby's. Dit is echter nog niet bevestigd. Dit is echter nog niet bevestigd.

Als fluvoxamine tijdens de zwangerschap is gebruikt, moet de bevalling plaatsvinden in een neonatale kliniek.

De inname van fluvoxamine mag niet abrupt worden gestopt tijdens de zwangerschap.

Als alternatief kunnen sertraline en citalopram worden ingenomen, maar alleen wanneer de behandeling wordt hervat.

Borstvoeding

Fluvoxamine kan tijdens de borstvoeding worden ingenomen. Het risico-batenprofiel moet echter nog steeds worden afgewogen. Het is daarom essentieel dat u dit met uw arts bespreekt. Er is weinig ervaring mee.

Fluvoxamine gaat over in de moedermelk, maar symptomen bij kinderen die borstvoeding krijgen zijn nog niet beschreven. Hoewel fluvoxamine het geneesmiddel bij uitstek is voor borstvoeding, mag het alleen met grote voorzichtigheid worden gebruikt. Als u symptomen bij uw kind opmerkt, raadpleeg dan ONMIDDELLIJK een kinderarts.

Fluvoxamine is ontwikkeld door het farmaceutische bedrijf Solvay sinds het werd getest in klinische studies in 1983 en is sindsdien in gebruik. Het werd getest op ongeveer 35.000 patiënten en in 1984 gelanceerd in Zwitserland, in 1994 in de VS en in 1999 in Japan. In 1995 waren al meer dan 10 miljoen patiënten succesvol behandeld met fluvoxamine.