Propedix 0,5 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie

Wanneer mag uw kind dit medicijn niet krijgen?

• Uw kind is allergisch voor alprostadil of voor één van de andere stoffen in dit medicijn. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.
• Uw kind heeft een ademhalingsprobleem waarbij de longen moeite hebben om lucht vast te houden (respiratoir distress syndroom)
• Uw kind heeft een ernstig verlaagde bloeddruk
• Er is sprake van een spontaan open ductus arteriosus (het bloedvat dat de longslagader en de aortaboog bij de foetus verbindt)

Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit medicijn?

Propedix dient uitsluitend te worden gegeven in een ziekenhuis met de mogelijkheid tot het diagnosticeren van hartaandoeningen en bloedsomloop en met een pediatrische intensive care.

De arts of zorgverlener zal extra voorzichtig zijn bij de behandeling van uw kind met Propedix:

Als uw kind snel bloed, omdat Propedix ervoor kan zorgen dat het bloed minder goed stolt.

U moet het volgende weten:

• Uw kind kan ademhalingsmoeilijkheden (apneu) ondervinden, vooral in het eerste uur van de behandeling. Propedix mag alleen worden toegediend als er een beademingsapparaat beschikbaar is.
• Celgroei in de lange botten, mineralisatiestoornissen van de bedekkende botten (bindweefselbotten van de hersenen en het gezicht) en een toename van alkalische fosfatase (een enzym dat aanwijzingen kan geven voor ziekten van de lever en het skelet) werden waargenomen bij pasgeborenen die gedurende langere tijd alprostadil hebben gekregen. Dit verdwijnt wanneer de behandeling wordt stopgezet.
• De arts zal de bloeddruk van uw kind tijdens de behandeling controleren. Als de bloeddruk veel daalt, zal de infusiesnelheid worden vertraagd.
• Verzwakking van de bloedvatwand van de ductus arteriosus, de longslagader of de aorta werd waargenomen. Dit komt vooral voor bij langdurig gebruik.
• Pasgeborenen die langer dan 5 dagen Propedix krijgen, kunnen een verdikking van het maagslijmvlies (hyperplasie) en een vernauwing (obstructie) van het maag-darmkanaal ontwikkelen. Het kind moet heel goed worden gecontroleerd op tekenen van dergelijke problemen.
• Therapieresistente diarree werd waargenomen bij langdurige behandeling.

Gebruikt het kind nog andere medicijnen?

Gebruikt uw kind naast Propedix nog andere medicijnen, heeft het dat kortgeleden gedaan of gaat u dat binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker.

Propedix kan de werking van de volgende medicijnen versterken:

• medicijnen om hoge bloeddruk te behandelen
• medicijnen om arteriële bloedstolsels te voorkomen of om bloedstolsels (trombi) op te lossen
• bloedvatverwijdende medicijnen (gelijktijdig gebruik met Propedix mag alleen worden gebruikt onder intensieve controle van het hart en de bloedsomloop).

De bloedvatverwijdende werking van Propedix kan worden verzwakt door medicijnen die de bloedvaten vernauwen (metaraminol, epinefrine, fenylefrine).

Er zijn geen interacties gemeld tussen Propedix en standaardmedicijnen die worden gebruikt bij pasgeborenen (en jonge kinderen) met aangeboren hartafwijkingen. Standaardtherapie omvat antibiotica zoals penicilline of gentamicine, bloeddrukondersteunende medicijnen zoals dopamine of isoproterenol, evenals hartfunctieondersteunende en uitdrogende medicijnen zoals furosemide.

Kinderen

Propedix bevat alcohol (ethanol) die waarschijnlijk invloed heeft op kinderen (zie "Propedix bevat alcohol (ethanol)").

Propedix bevat alcohol (ethanol)

Dit medicijn bevat 790 mg alcohol (ethanol) in elke ampul van 1 ml, wat overeenkomt met 790 mg/ml (79% g/v). De hoeveelheid alcohol in elke ampul van 1 ml van dit medicijn komt overeen met minder dan 20 ml bier of 8 ml wijn.

De alcohol in dit preparaat is waarschijnlijk van invloed op kinderen. Deze effecten kunnen bestaan uit slaperigheid en gedragsveranderingen.

Omdat dit medicijn meestal langzaam over 24 uur wordt toegediend, kunnen de effecten van alcohol worden verminderd.

Gebruik in combinatie met medicijnen die bijvoorbeeld propyleenglycol of ethanol bevatten, kan leiden tot ophoping van ethanol en bijwerkingen veroorzaken, vooral bij jonge kinderen met een lage of onvolgroeide metabolische capaciteit.

Als uw kind epilepsie of leverproblemen heeft, neem dan contact op met uw arts of apotheker voordat uw kind dit medicijn krijgt.

De hoeveelheid alcohol in dit medicijn kan de effecten van andere medicijnen veranderen. Neem contact op met uw arts of apotheker als uw kind andere medicijnen krijgt.

Propedix mag alleen worden toegediend door ervaren artsen of goed opgeleide beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg onder medisch toezicht. Propedix wordt toegediend via een infuus of een katheter in de navelstreng.

De arts zal de laagst mogelijke dosis gebruiken gedurende de kortst mogelijke tijd.

De arts zal u informeren over de dosis die uw kind zal krijgen en hoe vaak deze moet worden toegediend. Twijfelt u? Neem dan contact op met de arts of verpleegkundige. Alleen de arts kan de dosis wijzigen.

Denkt u dat uw kind te veel van dit medicijn heeft gekregen?

Neem contact op met de arts of verpleegkundige als u denkt dat u kind te veel Propedix heeft gekregen. Onderbroken ademhaling, trage hartslag, koorts, lage bloeddruk en blozen kunnen tekenen zijn van een overdosis.

Is een dosis van dit medicijn overgeslagen?

Omdat het kind dit medicijn onder nauwlettend medisch toezicht zal krijgen, is het onwaarschijnlijk dat een dosis wordt overgeslagen. Neem contact op met uw arts of verpleegkundige als u denkt dat een dosis is overgeslagen.

Als uw kind stopt met het gebruik van dit medicijn

Neem contact op met de arts of verpleegkundige als u vragen heeft.

Heeft u nog andere vragen over het gebruik van dit medicijn? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.

Zoals elk medicijn kan ook dit medicijn bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

De meest voorkomende bijwerkingen bij pasgeborenen die doorgankelijkheid van de ductus arteriosus met alprostadil-infusie vereisen, houden verband met de bekende farmacologische effecten van alprostadil.

Neem contact op met de arts of apotheker als een van de vermelde bijwerkingen ernstige stoornissen veroorzaakt of als er bij u bijwerkingen optreden die niet in deze bijsluiter zijn vermeld.

Zeer vaak voorkomende en vaak voorkomende bijwerkingen zoals onderbroken ademhaling, blozen van de huid, koorts, vertraagde hartslag en lage bloeddruk zijn dosisafhankelijk (zie rubriek 2).

De volgende bijwerkingen zijn waargenomen bij kinderen met ernstige aangeboren hartafwijkingen:

Zeer vaak (komen voor bij meer dan 1 op de 10 gebruikers)

• verhoging van alkalische fosfatase (een enzym dat wordt aangetroffen in het skelet, de lever en de galwegen) bij langdurige therapie
• oververhitting van het lichaam
• onderbroken ademhaling (dosisafhankelijk)
• verhoogde botvorming in lange botten, mineralisatiestoornissen in de bedekkende botten (bindweefselbotten van de hersenen en het gezichtsskelet) bij langdurige behandeling
• voorbijgaande koorts

Vaak (komen voor bij minder dan 1 op de 10 gebruikers)

te sterke bloedstolling, waarbij stollingsfactoren worden verminderd en dit uiteindelijk resulteert in een neiging tot bloeden (gedissemineerde intravasculaire coagulatie)

• epileptische aanvallen: (cerebrale) aanvallen die de hersenen veroorzaken, krampachtige spiertrekkingen, hoofdpijn
• lage bloeddruk, trage of snelle hartslag, hartstilstand
• laag kaliumgehalte in het bloed (kaliumtekort)
• diarree, verdikking van het maagslijmvlies met obstructie van de maaguitgang bij langdurige therapie (dosisafhankelijk)
• roodheid, zwelling
• blozen van de huid, bloedvergiftiging (sepsis)

Soms (komen voor bij minder dan 1 op de 100 gebruikers)

• bloedarmoede, verhoogd bloedvolume, vermindering van het aantal bloedplaatjes, bloeding, toename van C-reactief proteïne (indicatie van een ontstekingsziekte)
• verhoogd koolzuurgehalte in het bloed, verhoogd kaliumgehalte in het bloed, verlaagd calciumgehalte in het bloed, verlaagd bloedsuikergehalte, verhoogd bloedsuikergehalte met toename van ketonlichamen (ketonlichamen is een term voor bepaalde stoffen, bijv. aceton en acetoazijnzuur, die worden gevormd als tussenproducten bij de afbraak van vetten)*
  *Bij toediening aan de pasgeborene van een diabetespatiënt.
• hyperextensie van de nek, hyperprikkelbaarheid, nervositeit, lethargie, duizeligheid, abnormale gewaarwordingen (bijv. tintelingen) in de handen en voeten
• shock, congestief hartfalen, onregelmatige hartslag, vochtophoping in de longen als gevolg van hartfalen, pijn op de borst, hartkloppingen, duizeligheid
• zwakte van de vaatwand: schade aan de ductus arteriosus, de longslagader of de aorta (zwakte van de wand met vochtophoping, ruptuur en uitpuilen van bloedvaten) bij langdurige therapie
• plotselinge ophoping van vocht in de longen, langzame of snelle ademhaling, piepende ademhaling, kortademigheid, inclusief oppervlakkige ademhaling
• ontstekingsziekte van de slokdarm veroorzaakt door abnormaal lange terugstroom (reflux) van maagzuur, met als meest voorkomende symptomen brandend maagzuur, buikvliesontsteking, necrotiserende enterocolitis (ontstekingsziekte van de dunne en dikke darm met vernietiging van het darmslijmvlies)
• verhoogde leverwaarden (bilirubine en transaminasen)
• gewrichtsproblemen
• nierfalen, ernstig verminderde of geen urineproductie, bloedverdunning in de urine
• infectie, lage lichaamstemperatuur, netelroos, ontwikkeling van tolerantie, warmte, zwelling, pijn, plaatselijke zwelling op de plaats van toediening, roodheid en ontsteking van de geïnfuseerde ader, vasculaire pijn, ontsteking van bloedvaten. De meeste van deze bijwerkingen zijn omkeerbaar en kunnen worden verlicht door de dosis te verlagen

Zelden (komen voor bij minder dan 1 op de 1.000 gebruikers)

• veranderingen in het aantal witte bloedcellen, toename van het aantal bloedplaatjes
• verwarde toestanden
• allergische reacties (bijv. huiduitslag, jeuk, koorts, blozen, koude rillingen, zweten)
• bloedstolsels (trombose) aan het uiteinde van de katheter en plaatselijke bloeding

Zeer zelden (komen voor bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers)

allergische (overgevoeligheids)reacties die gepaard kunnen gaan met een daling van de bloeddruk, duizeligheid en misselijkheid

Kinderen met een geboortegewicht van minder dan 2 kg hebben meer aanleg voor de volgende bijwerkingen: bijwerkingen op het hart en de bloedsomloop, ademhalingsdepressie (oppervlakkige ademhaling); blauwachtige (cyanotische) kinderen lopen een risico op oppervlakkig ademen (respiratoire depressie). Een dergelijke aanleg bestaat ook bij een infusieduur van meer dan 48 uur (bijwerkingen op hart, bloedsomloop en centrale zenuwstelsel) en bij een pH van 7,1 of lager (bijwerkingen van het centrale zenuwstelsel).

Langdurig gebruik

Bij langdurige behandeling worden bij 50 tot 60% van de patiënten verhoogde botvorming in lange botten (hyperostose), mineralisatiestoornissen van de bedekkende botten (bindweefselbotten van de hersenen en het gezichtsskelet) en een verhoging van bepaalde laboratoriumwaarden (alkalische fosfatase) beschreven, die verdwijnen na stopzetting van het medicijn.

Daarnaast is schade aan de ductus arteriosus, de longslagader of de aorta (wandverzwakking door vochtophoping, ruptuur en/of zwelling van de wand) en diarree die niet reageert op therapie waargenomen bij langdurige therapie.

In individuele gevallen kan langdurige therapie leiden tot occlusie van de maaguitgang als gevolg van dosisafhankelijke verdikking van het maagslijmvlies. Deze bijwerking kwam naar verluidt voor bij 7% van de patiënten.

Melden van bijwerkingen

Krijgt uw kind last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige. Dit geldt ook voor bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook melden via het Nederlands Bijwerkingen Centrum Lareb, website: www.lareb.nl. Door bijwerkingen te melden, helpt u ons om meer informatie te krijgen over de veiligheid van dit medicijn.

Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.

Gebruik dit medicijn niet meer na de uiterste houdbaarheidsdatum. Die vindt u op de doos en het etiket na EXP. Daar staat een maand en een jaar. De laatste dag van die maand is de uiterste houdbaarheidsdatum.

Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).

Na verdunning:

De chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik is aangetoond voor 24 uur bij een temperatuur onder 25 °C. Vanuit microbiologisch oogpunt moet het product onmiddellijk worden gebruikt. Indien het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, is de gebruiker verantwoordelijk voor de bewaartijd en - condities na opening en mogen deze normaal gesproken niet langer zijn dan 24 uur bij 2 tot 8 °C.

Gebruik dit medicijn niet als u ziet dat de oplossing troebel is of de verpakking verkleurd is.

Spoel medicijnen niet door de gootsteen of de WC en gooi ze niet in de vuilnisbak. Vraag uw apotheker wat u met medicijnen moet doen die u niet meer gebruikt. Als u medicijnen op de juiste manier afvoert worden ze op een juiste manier vernietigd en komen ze niet in het milieu terecht.

Welke stoffen zitten er in dit medicijn?

• De werkzame stof in dit medicijn is alprostadil. 1 ml van het transparante concentraat voor oplossing voor infusie (steriel concentraat) bevat 0,5 mg alprostadil.
• Het andere ingrediënt is ethanol (zie rubriek 2 "Propedix bevat alcohol (ethanol)").

Hoe ziet Propedix eruit en wat zit er in een verpakking?

Propedix is een helder, kleurloos concentraat voor oplossing voor infusie en verkrijgbaar in verpakkingen met 5, 10 of 20 ampullen van elk 1 ml.

Het is mogelijk dat niet alle genoemde verpakkingsgrootten in de handel worden gebracht.

Houder van de vergunning voor het in de handel brengen

Oresund Pharma ApS Orient Plads 1

2150 Nordhavn

Denemarken

Fabrikant

Kevelt AS

Teaduspargi Tn 3/1

12618 Tallinn

Estland

Nummer van de vergunning voor het in de handel brengen

NL: RVG 135152

Dit medicijn is geregistreerd in lidstaten van de Europese Economische Ruimte onder de volgende namen:

AT, DE, DK, ES, F, EE, LT, LV, NO, RO, SE: Neupedix BE, NL: Propedix

F: Alprostadil Oresund Pharma

Deze bijsluiter is voor het laatst goedgekeurd in april 2026.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De volgende informatie is uitsluitend bedoeld voor beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg:

Therapie voor overdosering:

Als er symptomen van overdosering optreden, moet de dosis van Propedix worden verlaagd of moet de behandeling worden gestaakt.

Behandeling van de symptomen van overdosering is symptomatisch, maar is over het algemeen niet nodig vanwege het snelle metabolisme van de stof.

Wijze van toediening

Propedix wordt systemisch toegediend, bij voorkeur door middel van continue intraveneuze infusie in een grote ader met behulp van geschikte automatische infuuspompen. Als alternatief kan het worden toegediend via een navelvenelijn die bij de opening van de ductus arteriosus wordt geplaatst.

Verdun Propedix voor gebruik.

Bereiding van de infusieoplossing:

Over het algemeen wordt 1 ml Propedix aseptisch verdund tot 100 ml-250 ml met natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor infusie of 5% waterige glucoseoplossing. De bereide oplossing bevat dan 500 microgram alprostadil.

Voor een infusiesnelheid van 0,05 microgram alprostadil/kg/min:

Infusieoplossing inclusief	Alprostadilconcentratie van de	Infusiesnelheid (ml/kg/uur)
ampulvolume (ml)	oplossing (microgram/ml)
		1,5
		0,6

Propedix mag niet onverdund in plastic containers worden bewaard. Als het concentraat in direct contact komt met plastic oppervlakken, kunnen weekmakers worden uitgewassen. Hierdoor kan de oplossing troebel worden en de container verkleuren. In dit geval moeten het geneesmiddel en de container worden weggegooid. Dit blijkt een concentratieafhankelijk verschijnsel te zijn. Om dit te

voorkomen, wordt aanbevolen om het concentraat toe te voegen aan de reeds bereide infusieoplossing, waarbij direct contact met de wanden van de container wordt vermeden.

De chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik is aangetoond voor 24 uur bij een temperatuur onder 25 °C. Vanuit microbiologisch oogpunt moet het product onmiddellijk worden gebruikt. Indien het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, is de gebruiker verantwoordelijk voor de bewaartijd en - condities na opening en mogen deze normaal gesproken niet langer zijn dan 24 uur bij 2 tot 8 °C.

Geadviseerde dosis

De infusie wordt gestart met een snelheid van 0,05 tot 0,1 microgram alprostadil/kg lichaamsgewicht/min.

Na het bereiken van een therapeutische respons, moet de infusiesnelheid worden verlaagd tot de laagst mogelijke dosis die de gewenste respons behoudt. Dit kan worden bereikt door de dosis te verlagen tot 0,01 tot 0,025 microgram/kg lichaamsgewicht/min.

Een vroege toediening om de sluiting van de ductus arteriosus te voorkomen wordt aanbevolen, omdat een heropening, als dat al het geval is, alleen kan worden bereikt met een hogere dosis (> 0,1 microgram/kg lichaamsgewicht/min).

Als het therapeutisch effect na 0,05 tot 0,1 microgram/kg lichaamsgewicht/min niet voldoende is, kan de dosis worden verhoogd tot maximaal 0,4 microgram/kg lichaamsgewicht/min. Hogere infusiesnelheden leiden echter zelden tot meer uitgesproken effecten, maar meestal tot ernstigere bijwerkingen.

Over het algemeen kan bij kinderen met een cyanotische hartaandoening worden verwacht dat de ductus arteriosus binnen 30 minuten tot 3 uur na aanvang van de behandeling met alprostadil opengaat, met een gemiddelde toename van de partiële zuurstofdruk (partiële druk van zuurstof opgelost in het bloed) van 20-30 mmHg).

Duur van het gebruik

Propedix mag in het algemeen alleen voorafgaand aan de operatie worden gebruikt gedurende een periode van 2 tot 3 dagen. In uitzonderlijke gevallen kan, na een zorgvuldige risico-batenanalyse door de arts, het gebruik worden verlengd (tot 3 weken).

Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit medicijn?

Onderbroken ademhaling (apneu) kan voorkomen bij ongeveer 10-12% van de pasgeborenen met aangeboren hartafwijkingen die worden behandeld met alprostadil. Onderbroken ademhaling wordt meestal waargenomen bij blauwachtige (cyanotische) pasgeborenen die bij de geboorte minder dan 2 kg wegen en verschijnt meestal tijdens het eerste uur van de infusie van het medicijn. De mogelijkheid van onmiddellijke intubatie en langdurige beademing moet beschikbaar zijn. Dit geldt ook tijdens een eventueel transport. Als dosisverlaging voorafgaand aan transport niet wordt getolereerd, moet electieve intubatie voorafgaand aan transport worden overwogen.

De arteriële druk moet tijdens de behandeling zorgvuldig worden gecontroleerd (met een navelstrengkatheter, een radiale arteriekatheter), auscultatie of met ultrasoon geluid (een Dopplertransducer). Als de arteriële druk aanzienlijk daalt, moet de infusiesnelheid onmiddellijk worden verlaagd.

Alprostadil mag niet worden gebruikt bij pasgeborenen met respiratoir distress syndroom.

Bij kinderen met een verminderde pulmonale doorbloeding is de toename van de oxygenatie omgekeerd evenredig met de gemeten bloedzuurstofwaarden (pO2-waarden bij baseline). Een betere respons op de therapie werd verkregen bij patiënten met lage pO2-waarden bij baseline (minder dan 40 mmHg), Bij patiënten met hoge pO2-waarden bij baseline (meer dan 40 mmHg) werd een minimale respons op de therapie waargenomen.

Vanwege de verhoogde incidentie van infecties tijdens de behandeling met Propedix, worden profylactische antibiotica aanbevolen.

De meeste bijwerkingen zijn dosisafhankelijk. Onderbroken ademhaling, blozen, koorts, hyperexciteerbaarheid, lage hartslag en/of gedaalde bloeddruk duiden op een overmatig alprostadileffect en de noodzaak van een dosisverlaging.