Latanoprost

Latanoprost is een actief ingrediënt dat wordt gebruikt om de intraoculaire druk te verlagen bij glaucoom (open-hoek glaucoom) en in gevallen van verhoogde intraoculaire druk. Het behoort tot de groep van prostaglandineanalogen. Latanoprost is een prostaglandine F2-alfa derivaat en is aanwezig als een licht gelige olie. Het is onoplosbaar in water en een prodrug die in het hoornvlies van het oog wordt omgezet in actief latanoprostzuur en isopropanol. Latanoprost is verkrijgbaar in de vorm van oogdruppels. Afhankelijk van het preparaat moet het werkzame bestanddeel op een koele plaats of bij kamertemperatuur worden bewaard.

Een verhoogde intraoculaire druk kan leiden tot verlies van gezichtsvermogen. Hoe hoger de druk, hoe groter de schade aan de oogzenuw (oogzenuw) en dus hoe groter het verlies van het gezichtsvermogen. Latanoprost werkt door zich te binden aan de prostaglandine F2-alfa receptoren. Hierdoor wordt het weefsel beter doorlaatbaar voor het kamervocht en kan het beter afvloeien. Hoe slechter het kamervocht kan afvloeien, hoe hoger de druk in het oog en hoe groter het risico op gezichtsverlies. Latanoprost is 24 uur werkzaam, omdat het wordt afgezet in het hoornvlies en daarom gedurende vele uren continu vrijkomt.

Latanoprost wordt in de lever gemetaboliseerd en voornamelijk via de nieren uitgescheiden. De halfwaardetijd, d.w.z. de tijd die het lichaam nodig heeft om de helft van de werkzame stof uit te scheiden, is 2 tot 3 uur.

De maximale plasmaconcentratie (Cmax), d.w.z. de maximale concentratie van de werkzame stof in het bloedplasma (vloeibare celvrije deel van het bloed), wordt na ongeveer 5 minuten bereikt. In het kamervocht wordt de Cmax pas na ongeveer 2 uur bereikt.

Neem Latanoprost altijd precies in zoals beschreven in de bijsluiter of zoals geadviseerd door uw arts.

De gebruikelijke aanbevolen dosis voor volwassenen is dagelijks één druppel (1,5 mcg) in het aangedane oog. Breng Latanoprost indien mogelijk 's avonds aan. Contactlenzen moeten van tevoren worden verwijderd en pas 15 minuten na het aanbrengen weer worden ingebracht. Als u meerdere oogdruppels moet gebruiken, moet er altijd 5 minuten zitten tussen het aanbrengen van de afzonderlijke preparaten.

De volgende bijwerkingen kunnen optreden:

Zeer vaak:

• Verandering in de kleur van de ogen
• Rood worden van de ogen
• Oogirritatie
• Verandering in de kleur van de wimpers

Vaak:

• Irritatie of beschadiging van het oogoppervlak
• Ooglidontsteking
• Pijn in het oog
• Overgevoeligheid voor licht
• Conjunctivitis

Soms:

• Gezwollen oogleden
• Droge ogen
• wazig zicht
• uveïtis
• netvlieszwelling
• huiduitslag
• pijn op de borst
• hartkloppingen
• astma
• kortademigheid
• hoofdpijn
• duizeligheid
• Spier- en gewrichtspijn
• misselijkheid en overgeven

Zelden:

• Ontsteking van de iris
• Zwelling rond het oog
• Littekenvorming op het oogoppervlak
• Cyste van de iris
• Verergering van astma
• Ernstige jeuk van de huid
• Virale ooginfectie veroorzaakt door herpes simplex virussen

Zeer zeldzaam:

• Verergering van angina pectoris
• Diepliggende ogen

Er kunnen wisselwerkingen optreden als de volgende geneesmiddelen tegelijkertijd worden ingenomen:

• Prostaglandinen
• Prostaglandine derivaten
• Prostaglandine-analogen

Latanoprost mag NIET worden ingenomen in de volgende gevallen:

• in geval van allergie voor Latanoprost

Latanoprost kan vanaf de geboorte worden gebruikt.

Zwangerschap

Latanoprost mag tijdens de zwangerschap alleen worden gebruikt na overleg met uw arts .

In het eerste trimester van de zwangerschap zijn er geen aanwijzingen voor een verhoogd risico op misvormingen. Er zijn echter minder dan 20 meldingen. Systemische prostaglandinen worden ook gebruikt in de geneeskunde voor abortus. Omdat latanoprost echter alleen lokaal op het oog wordt aangebracht en de concentratie per druppel slechts ca. 1,5 mcg is, kan een systemisch effect niet worden verondersteld.

Er zijn ook geen aanwijzingen voor een verhoogd toxisch risico voor het ongeboren kind in het 2e trimester van de zwangerschap. Systemische prostaglandinen kunnen leiden tot zuurstoftekort bij de placenta en dus tot zuurstoftekort bij de ongeboren baby.

Timolol wordt beschouwd als een geschikter alternatief tijdens de zwangerschap.

Borstvoeding

Latanoprost mag alleen tijdens de borstvoeding worden gebruikt na overleg met uw arts. Er zijn geen systematische onderzoeken naar borstvoeding. Symptomen of bijwerkingen bij zuigelingen zijn echter niet denkbaar tijdens de borstvoeding vanwege de lokale toepassing en de lage concentratie.

Latanoprost werd in de jaren 1980 ontwikkeld door Columbia University in New York en het Zweedse bedrijf Pharmacia in Uppsala. In 1993 werd het gepatenteerd en in 1996 werd het toegelaten in de EU, Zwitserland en de VS.