BCG-vaccin

Het BCG-vaccin of Bacille Calmette-Guérin (BCG) vaccin is een verzwakt levend vaccin tegen tuberculose. Het vaccin wordt in de huid (intracutaan) toegediend. Het vaccin bevat de bacterie Bacillus Calmette-Guérin. Het is belangrijk op te merken dat het vaccin geen bescherming biedt tegen infectie of verspreiding van de ziektekiemen. Het verloop van de ziekte wordt ook slechts minimaal beïnvloed door de vaccinatie. Het enige voordeel van het vaccin is het voorkomen van ernstige complicaties bij kinderen. Deze omvatten miliaire tuberculose en tuberculose meningitis. Hier biedt het vaccin een zeer betrouwbare bescherming. Sinds de jaren 2000 wordt vaccinatie echter alleen nog in uitzonderlijke gevallen uitgevoerd omdat het aantal gevallen blijft dalen en de complicaties van de vaccinatie niet opwegen tegen de voordelen.

Tegenwoordig wordt het BCG-vaccin gebruikt om verschillende soorten blaaskanker te behandelen. Het wordt ook gebruikt om te voorkomen dat de kanker terugkomt.

Het BCG-vaccin werkt door verschillende immuuncellen (macrofagen, natural killer cellen, enz.) te activeren en te stimuleren om zich te vermenigvuldigen. Het leidt ook tot de vorming van een immunologisch geheugen, wat betekent dat bepaalde immuuncellen de ziekteverwekker "onthouden" en de immuunrespons sneller kan worden geactiveerd in het geval van een tweede of verdere infectie. Het vaccin bevat verzwakte (verzwakte) bacteriën die slechts een laag infectiepotentieel hebben.

Het BCG-vaccin is een vaccinatie en wordt daarom alleen toegediend door professionals in de gezondheidszorg. Het vaccin wordt echter niet toegediend zoals alle andere vaccins, maar wordt als een vloeistof op de bovenarm aangebracht en er worden kleine prikjes/wondjes in de huid gekrast met een naald. Dit is vergelijkbaar met een priktest, die ook bekend staat als een allergietest. Dit kan leiden tot kleine bloedingen, roodheid en pijn.

Het is belangrijk dat de bacteriën een tijdje in de wond kunnen blijven en dus door contact kunnen worden overgedragen, wat in het ergste geval tot een infectie kan leiden. Daarom moet de wond minstens 24 uur bedekt zijn met kleding of wondverband.

Vóór de eigenlijke vaccinatie wordt een huidtest uitgevoerd om er zeker van te zijn dat de persoon niet al tuberculose heeft. Er wordt ook opnieuw een huidtest uitgevoerd na de vaccinatie om er zeker van te zijn dat de vaccinatie heeft gewerkt. De huidtest moet negatief zijn VOOR de vaccinatie en positief NA de vaccinatie. Als de test na de vaccinatie nog steeds negatief is, moet je misschien opnieuw worden gevaccineerd.

Voor de behandeling van blaaskanker wordt het vaccin in de blaas geïnjecteerd door medische professionals met behulp van een katheter. Het medicijn moet echter 2 uur in de blaas blijven, wat betekent dat je 2 uur voor en na de installatie geen vloeistoffen mag drinken of je blaas mag legen.

Na vaccinatie met het BCG-vaccin kunnen er normale vaccinatiereacties optreden met lichte koorts, griepachtige symptomen en algemeen ongemak.

Er bestaat echter ook een risico op het ontwikkelen van een BCG-infectie. Je kunt het verschil herkennen aan het feit dat een vaccinatiereactie meestal pas na 24-48 uur optreedt.

Als je echter vermoedt dat je een BCG-infectie hebt, zoek dan ONMIDDELLIJK medische hulp, want er is acuut levensgevaar!

Helaas is het in individuele gevallen mogelijk dat je pas jaren later een zogenaamde "uitgestelde BCG-infectie" ontwikkelt. Ook hier is er acuut levensgevaar en moet je ONMIDDELLIJK medische hulp zoeken.

De volgende bijwerkingen kunnen optreden:

Zeer vaak:

• Misselijkheid
• blaasontsteking
• Frequent urineren met pijn
• malaise
• Ontstekingsreacties van de prostaat

Vaak:

• Koorts boven 38,5°C
• spierpijn
• diarree
• urine-incontinentie

Af en toe:

• Gebrek aan bloedcellen
• Bloedarmoede
• Syndroom van Reiter
• Longontsteking
• Leverontsteking
• Huidabcessen
• Huiduitslag
• Ontsteking van de gewrichten met pijn
• Urineweginfecties
• Bloed in de urine
• Abnormaal kleine blaas
• urineretentie
• Ontsteking van de testikels of bijbal
• Lage bloeddruk (hypotensie)

Zelden:

• Vasculaire infecties
• Nierabces

Zeer zelden:

• BCG-infecties van implantaten
• Ontsteking van de cervicale lymfeklieren
• allergische reacties
• Ontsteking in het oog
• bindvliesontsteking
• Ontsteking van het centrum van het oog
• vasculaire fistels
• braak
• darmfistels
• buikvliesontsteking
• Infectie van bot en beenmerg
• psoas abces
• Infectie van de eikel
• Zwelling in armen en benen

Frequentie onbekend:

• Ongemak in het genitale gebied
• pijnlijke geslachtsgemeenschap
• nierfalen
• Ontsteking van nierweefsel, holtes, bekken
• Geen sperma of lage spermaconcentratie in het zaadvocht

Er kunnen wisselwerkingen optreden als de volgende geneesmiddelen tegelijkertijd worden ingenomen:

• Tuberculostatica (bijv. ethambutol, streptomycine, p-aminosalicylzuur, isoniazide, rifampicine)
• Antibiotica (fluoroquinolonen, doxycycline of gentamicine)
• Antiseptica
• Glijmiddelen

BCG-vaccin mag NIET worden gebruikt in de volgende gevallen:

• als u allergisch bent voor Bacillus Calmette-Guérin
• als u een verzwakt immuunsysteem heeft of aan een immuundeficiëntie lijdt
• met actieve tuberculose
• tijdens bestraling van de blaas
• als u 2-3 weken geleden via de plasbuis bent geopereerd
• als je een blaasperforatie hebt gehad
• bloed in de urine
• acute urineweginfectie

Omdat het niet kan worden uitgesloten dat bacteriën kunnen worden overgedragen via seksueel contact na de BCG-vaccinatie, moet gedurende een week een condoom worden gedragen tijdens geslachtsgemeenschap.

Het BCG-vaccin mag alleen worden gebruikt vanaf de leeftijd van 18 jaar.

Het BCG-vaccin mag NIET worden toegediend tijdens zwangerschap en borstvoeding!

Twee Fransen, de microbioloog Albert Calmette en de dierenarts Camille Guérin, deden tussen 1908 en 1919 onderzoek naar tuberculosekweken. Ze ontdekten dat een kweekmedium op basis van glycerine, gal en aardappel minder virulentie produceerde. Ze pasten hun onderzoek aan door herhaalde kweekjes uit te voeren om een verzwakt vaccin te produceren. In dierproeven kon de infectie echter niet worden gestopt. Ze zetten hun onderzoek voort totdat het vaccin in 1928 werd toegelaten. Door de vele tegenstanders van het vaccin werd het pas na de Tweede Wereldoorlog gebruikt en was het een van de veiligste vaccins ter wereld.

Helaas was er ook de vaccinatieramp in Lübeck, waar 77 kinderen stierven door een besmet vaccin. Het laboratorium dat werd gebruikt om het vaccin te maken, was helaas ongeschikt voor de productie. Bovendien was het vaccin niet getest op dieren. De schuldige werd veroordeeld tot gevangenisstraf.