Naar de inhoud

Werkzame stoffen

Triamcinolone

Auteur: Markus Falkenstätter, BScGecontroleerd door Mag. pharm. Stefanie Brandauer (Apotheker)
Inhoud
  1. Basis
  2. Farmacologie
  3. Toxiciteit

Advertentie

Basis

Triamcinolon is een zogenaamd glucocorticoïd, dat een modificatie is van het natuurlijk voorkomende hormoon cortisol. Het heeft ontstekingsremmende en anti-allergische effecten en heeft ook een remmende werking op bepaalde activiteiten van het immuunsysteem. Het heeft een aantal toepassingen. Het gaat onder meer om de behandeling van reumatische aandoeningen, allergische reacties, COPD en bepaalde huidziekten zoals psoriasis. Triamcinolon wordt hoofdzakelijk toegediend in de vorm van zijn meest voorkomende zout, triamcinolonacetonide. De meest voorkomende doseringsvormen zijn tabletten en preparaten voor oppervlakkige toepassing. Triamcinolone is alleen op recept verkrijgbaar.

Farmacologie

Farmacodynamica

Triamcinolon werkt door zijn structurele gelijkenis met endogene glucocorticoïden. Ongebonden kan het het celmembraan binnendringen en zich dan met hoge affiniteit binden aan intracellulaire glucocorticoïdreceptoren.

Het ontstekingsremmende (anti-inflammatoire) effect wordt bereikt door in te grijpen in het zogenaamde arachidonzuurmetabolisme. De werkzame stof zorgt ervoor dat aan het eind van dit metabolisme minder prostaglandinen en leukotriënen worden aangemaakt. Deze zijn in belangrijke mate betrokken bij het ontstekingsproces van het menselijk lichaam.

Triamcinolon heeft een anti-allergische werking door het vrijkomen van histamine te voorkomen en tegelijkertijd het aantal en de activiteit van bepaalde B- en T-lymfocyten te verminderen.

Farmacokinetica

Triamcinolon wordt afgebroken door enzymen van het CYP450-systeem in de cellen van de lever. Het heeft een plasmahalfwaardetijd van ongeveer 2-3 uur en is voor 68% gebonden aan eiwitten in het bloedplasma. Het wordt bijna volledig via de urine uitgescheiden.

Interacties

Er zijn geen interacties bekend.

Toxiciteit

Bijwerkingen

Typische bijwerkingen zijn atrofische verschijnselen op spieren en huid, steroïde acne, hartritmestoornissen, oedeem en vetverdelingsstoornissen. Als de dosering te hoog is, kan ook het zogenaamde syndroom van Cushing optreden.

Toxicologische gegevens

LD50 (rat, onderhuids): 13.100µg/kg

Markus Falkenstätter, BSc

Auteur

Markus Falkenstätter, BSc

Student Farmacie

Markus Falkenstätter is schrijver over farmaceutische onderwerpen in de medische redactie van Medikamio. Hij zit in het laatste semester van zijn studie farmacie aan de Universiteit van Wenen en houdt van wetenschappelijk werk op het gebied van natuurwetenschappen.

Mag. pharm. Stefanie Brandauer

Reviewer

Mag. pharm. Stefanie Brandauer

Apotheker

Stefanie Lehenauer is sinds 2020 freelance schrijfster voor Medikamio en studeerde farmacie aan de Universiteit van Wenen. Ze werkt als apotheker in Wenen en haar passie is kruidengeneesmiddelen en hun werking.


Redactionele principes

Alle informatie is afkomstig van gecontroleerde bronnen (erkende instellingen, specialisten, studies van gerenommeerde universiteiten). Wij hechten veel waarde aan de kwalificatie van de auteurs en de wetenschappelijke onderbouwing van de informatie.