Naar de inhoud

Werkzame stoffen

Prednisolon

Auteur: Markus Falkenstätter, BScGecontroleerd door Mag. pharm. Stefanie Brandauer (Apotheker)
Inhoud
  1. Basis
  2. Farmacologie
  3. Toxiciteit

Advertentie

Basis

Prednisolon is een geneesmiddel uit de groep van de glucocorticoïden dat wordt gebruikt om bepaalde soorten allergieën, ontstekingsziekten, auto-immuunziekten en kankers te behandelen. Deze omvatten de behandeling van reumatoïde artritis, dermatitis, oogontsteking, astma en multiple sclerose. Het wordt toegediend in de vorm van tabletten, injectie in een ader, als huidcrème en als oogdruppels.


Farmacologie

Farmacodynamica

Prednisolon werkt door zijn structurele gelijkenis met endogene glucocorticoïden. Ongebonden kan het het celmembraan binnendringen en zich dan met hoge affiniteit binden aan intracellulaire glucocorticoïdreceptoren.

Het ontstekingsremmende (anti-inflammatoire) effect wordt bereikt door in te grijpen in het zogenaamde arachidonzuurmetabolisme. Prednisolon zorgt ervoor dat aan het eind van dit metabolisme minder prostaglandinen en leukotriënen worden aangemaakt. Deze zijn in belangrijke mate betrokken bij het ontstekingsproces van het menselijk lichaam.

Prednisolon heeft een anti-allergische werking door het vrijkomen van histamine te voorkomen en tegelijkertijd het aantal en de activiteit van bepaalde B- en T-lymfocyten te verminderen.

Farmacokinetica

De biologische beschikbaarheid bedraagt ongeveer 70% en de maximale plasmaconcentratie wordt na ongeveer 1-3 uur bereikt. De plasma-eiwitbinding kan sterk variëren en ligt gewoonlijk tussen 60 en 90%. Prednisolon wordt gemetaboliseerd in de lever en 98% wordt via de nieren uitgescheiden. De halfwaardetijd is 2-4 uur.

Toxiciteit

Bijwerkingen

Bijwerkingen bij kortdurend gebruik zijn misselijkheid en vermoeidheid.

Ernstiger bijwerkingen zijn psychiatrische problemen, die bij ongeveer 5% van de mensen kunnen optreden.

Veel voorkomende bijwerkingen bij langdurig gebruik zijn botverlies, zwakte, gistinfecties en gemakkelijk blauwe plekken krijgen.

Kortdurend gebruik in het laatste deel van de zwangerschap is veilig, maar langdurig gebruik of gebruik in het begin van de zwangerschap wordt soms in verband gebracht met schade aan de baby en mag daarom in deze periode niet worden gebruikt.

Toxicologische gegevens

LD50 (rat, oraal): 120 mg-kg-1

Markus Falkenstätter, BSc

Auteur

Markus Falkenstätter, BSc

Student Farmacie

Markus Falkenstätter is schrijver over farmaceutische onderwerpen in de medische redactie van Medikamio. Hij zit in het laatste semester van zijn studie farmacie aan de Universiteit van Wenen en houdt van wetenschappelijk werk op het gebied van natuurwetenschappen.

Mag. pharm. Stefanie Brandauer

Reviewer

Mag. pharm. Stefanie Brandauer

Apotheker

Stefanie Lehenauer is sinds 2020 freelance schrijfster voor Medikamio en studeerde farmacie aan de Universiteit van Wenen. Ze werkt als apotheker in Wenen en haar passie is kruidengeneesmiddelen en hun werking.


Redactionele principes

Alle informatie is afkomstig van gecontroleerde bronnen (erkende instellingen, specialisten, studies van gerenommeerde universiteiten). Wij hechten veel waarde aan de kwalificatie van de auteurs en de wetenschappelijke onderbouwing van de informatie.