Pivmecillinam

Pivmecillinam is een werkzame stof uit de groep van de ß-lactam antibiotica. Het wordt gebruikt bij de behandeling van ongecompliceerde aandoeningen van de urinewegen veroorzaakt door mecillinam-gevoelige bacteriën. Het antibioticum is vooral werkzaam tegen Gram-negatieve enterobacteriën zoals Escherichia coli, Shigella en Salmonella, maar niet tegen Gram-positieve bacteriën.

Farmacodynamica

Evenals andere ß-lactam antibiotica interfereert pivmecillinam met de biosynthese van de bacteriële celwand door remming van het enzym D-alanine transpeptidase met de geopende ß-lactam ring. De terminale alanineresiduen kunnen zich nu niet langer binden met glycine, wat leidt tot een instabilisatie van de celwand en de bacterie wordt daardoor gedood.

De vermenigvuldiging van de bacteriën wordt geremd doordat het antibioticum zich bindt aan penicilline bindend eiwit 2 (PBP 2). Aangezien andere penicillines en cefalosporines hoofdzakelijk alleen aan PBP 1 en 3 binden, treedt zelden kruisresistentie op.

Farmacokinetica

Pivmecillinam is een inactieve precursor van mecillinam, dat oraal goed wordt geabsorbeerd en in het darmslijmvlies wordt afgebroken tot amdinocilline. Net als andere penicillines is de halfwaardetijd slechts ongeveer een uur. Het antibioticum wordt voornamelijk door de nieren uitgescheiden.

Interacties

De uitscheiding van het antibioticum vermindert bij gelijktijdig gebruik met probenecid.
Pivmecillinam selbst reduziert die Ausscheidung des Zytostatikums Methotrexat.
Das Risiko eines Carnitinmangels erhöht sich bei gleichzeitiger Einnahme von Pivmecillinam mit Valproinsäure.

Bijwerkingen

De meest voorkomende ongewenste bijwerkingen van pivmecillinam zijn maag- en darmklachten zoals misselijkheid en diarree, maar ook allergische reacties of huiduitslag. Schimmelinfecties van de vagina komen ook vaak voor.

Toxicologische gegevens

LD50 (muis, oraal): 3020 mg/kg
LD50 (Maus, intravenös): 475 mg/kg
LD50 (Maus, subkutan): 1736 mg/kg