Bacteriële vaginose

Beschrijving

Een bacteriële infectie van de vagina wordt vaginose genoemd. Artsen gebruiken er ook de termen Gardnerella-infectie, Haemophilus vaginalis-infectie en Aminkolpitis voor. Het is een van de meest voorkomende vaginale aandoeningen op de geslachtsrijpe leeftijd.

Bacteriën komen ook, in mindere mate, voor in het genitale gebied. Maar als het vaginale milieu verandert, kunnen bacteriën zich gemakkelijker vermenigvuldigen en symptomen veroorzaken. Gardnerella (staafvormige bacteriën) zijn verantwoordelijk voor ongeveer 40 % van alle vaginale infecties.

In verband met zwangerschap kan amine colpitis waarschijnlijk leiden tot het voortijdig breken van de vliezen of een vroegtijdige geboorte. Andere infecties worden bevorderd door vaginose. Daarom moet het in elk geval worden behandeld, ook als de symptomen niet al te ernstig zijn.

Of er sprake is van een infectie zonder symptomen kan worden getest (ook door zwangere vrouwen) via de pH-waarde van de vagina. In de apotheek zijn hiervoor speciale handschoenen verkrijgbaar.

Gardnerella veroorzaakt zelden symptomen bij mannen. Niettemin worden ze overgedragen via geslachtsgemeenschap.

Behandeling wordt aanbevolen en is zinvol, vooral wanneer het vaak voorkomt.

Bacteriële vaginose wordt veroorzaakt door een gebrekkige kolonisatie van de vagina. De "goede" bacteriën van de vagina (bv. melkzuurbacteriën), die verantwoordelijk zijn voor de gezonde, zogenaamde vaginale flora, worden verdrongen door diverse ziektekiemen.

Vooral Gardnerella (staafvormige bacteriën) kunnen zich dan ongehinderd verspreiden. In sommige gevallen wordt vaginose ook veroorzaakt door andere seksueel overdraagbare bacteriën:

• Chlamydia
• Mycoplasma
• Bacteroides
• Clostridia

Een bacteriële infectie van de vagina begint meestal met meer afscheiding. Deze is grijsachtig tot geelachtig van kleur en heeft een karakteristieke visgeur. Bovendien is er jeuk, irritatie van de uitwendige geslachtsorganen en een lichte stekende pijn of problemen bij het plassen.

De pH-waarde van de vagina is ook alkalisch (verhoogd).

Bacteriële vaginose wordt in verband gebracht met het voortijdig breken van de vliezen en vroegtijdige geboorte bij zwangere vrouwen. Koorts en wondinfecties na de geboorte zijn ook niet uitgesloten.

Bij mannen is een Gardnerella-infectie meestal asymptomatisch.

Om een bacteriële infectie te kunnen opsporen, moet de behandelend arts eerst een uitstrijkje van de vagina nemen. In het slijmvliesmonster worden geïnfecteerde vaginale cellen zichtbaar onder de microscoop.

De exacte ziekteverwekker kan worden geïdentificeerd met behulp van bacteriekweekjes. De visgeur kan worden versterkt door er kaliumhydroxideoplossing over te gieten.

Het is niet ongewoon dat amine colpitis samen met een trichomonad infectie optreedt.

Een infectie kan thuis worden uitgesloten door middel van een pH-test. Dit wordt vooral aanbevolen voor zwangere vrouwen om vroeggeboorte te voorkomen.

Als er geen zwangerschap is, hoeft vaginose alleen te worden behandeld als de symptomen optreden. Antibiotica kunnen de infectie snel genezen. Speciale vaginale zetpillen, crèmes en tabletten kunnen door de arts worden voorgeschreven.

Om een nieuwe infectie te voorkomen, is het een goed idee om de partner tegelijkertijd te behandelen. Tijdens de therapie is het gebruik van condooms essentieel en moeten melkzuurbacteriën preventief in de vorm van zetpillen worden toegediend.

Als er sprake is van zwangerschap, wordt behandeling aanbevolen, ongeacht de symptomen. Dit gebeurt op dezelfde manier als bij niet-zwangere patiënten.

Afgezien van de onaangename symptomen is bacteriële vaginose relatief ongevaarlijk en de prognose is dan ook goed.

Voorzichtigheid is echter geboden met betrekking tot opstijgende infecties. Andere ziektekiemen (bv. chlamydia) kunnen de eileiders of de baarmoeder ontsteken. Dit kan leiden tot verklevingen, die op hun beurt kunnen leiden tot onvruchtbaarheid.

Bovendien is het risico op HIV-infectie acuut verhoogd.

In geval van zwangerschap zijn vroeggeboorte, te vroeg op gang komen van de bevalling of ontsteking van de episiotomie (na de geboorte) mogelijk. Daarom moet een vaginale infectie altijd worden behandeld in geval van zwangerschap.