Sitagliptine

Sitagliptine is een oraal antidiabeticum dat wordt gebruikt voor de behandeling van type 2 diabetes. Sitagliptine is een orale dipeptidyl peptidase-4 (DPP-4)-remmer die in combinatie met een dieet en lichaamsbeweging wordt gebruikt om de bloedsuikerspiegel beter onder controle te houden. Het wordt via de mond ingenomen. Het is ook beschikbaar in de vaste-dosis combinatiemedicatie sitagliptine/metformine.

Farmacodynamica

Remming van DPP-4 door sitagliptine vertraagt DPP-4-gemedieerde inactivering van incretines zoals GLP-1 en GIP. Incretines komen overdag vrij en worden in reactie op maaltijden gereguleerd als onderdeel van de glucosehomeostase. Een verminderde remming van de incretines verhoogt de insulinesynthese en vermindert de glucagonafgifte op een glucoseconcentratie-afhankelijke wijze. Deze effecten resulteren in een algehele verbetering van de glykemische controle, zoals blijkt uit een verlaging van het geglycosyleerd hemoglobinegehalte (HbA1c).

Farmacokinetica

Sitagliptine is voor 87% oraal biobeschikbaar en inname met of zonder voedsel heeft geen effect op de farmacokinetiek. Sitagliptine bereikt de maximale plasmaconcentratie binnen 2 uur. De eiwitbinding is ongeveer 38%. Sitagliptine wordt grotendeels ongemetaboliseerd, waarbij 79% van de dosis in de urine wordt uitgescheiden als de onveranderde moederverbinding. De minder belangrijke metabolische routes worden voornamelijk bemiddeld door cytochroom p450 CYP3A4 en in mindere mate door CYP2C8. De plasmahalfwaardetijd is ongeveer 12,4 uur.

Bijwerkingen

Veel voorkomende bijwerkingen zijn hoofdpijn, zwelling van de benen en infecties van de bovenste luchtwegen. Ernstige bijwerkingen kunnen zijn: angio-oedeem, lage bloedsuikerspiegel, nierproblemen, pancreatitis en gewrichtspijn. Het is onduidelijk of het veilig is om te gebruiken tijdens zwangerschap of borstvoeding.