Pyridoxine (vitamine B6)

Pyridoxine of pyridoxol is de alcoholische vorm van vitamine B6. De in water oplosbare vitamine komt voor in vele plantaardige en dierlijke voedingsmiddelen en werd in de jaren 1930 ontdekt tijdens voedselexperimenten met ratten en later verkregen in kristallijne vorm.
Der Nährstoff ist im Körper in der biologisch aktiven Form Pyridoxalphosphat als Coenzym unter anderem beim Aminosäurenstoffwechsel beteiligt.
In einer sehr kleinen Studie von 2002 und einer Folgestudie 2018 (mit einer größeren Stichprobe) wurde festgestellt, dass sich durch eine Supplementierung mit Vitamin B6 die Traumerinnerung verbessern kann, was möglicherweise daran liegen könnte, dass Vitamin B6 die Erregung der Großhirnrinde wärend des REM-Schlafs (Traumphase) erhöht.

Pyridoxine wordt gebruikt voor de behandeling van een tekort aan vitamine B6 en voor de behandeling van misselijkheid tijdens de zwangerschap.

Farmacodynamica

Vitamine B6 is een verzamelnaam voor pyridoxine, pyridoxal, pyridoxamine en hun gefosforyleerde derivaten. Pyridoxine wordt synoniem gebruikt met de term vitamine B6.
Als Coenzym wirkt Pyridoxalphosphat beim Auf- und Abbau von Aminosäuren, Neurotransmittern, Sphingolipiden (Bestandteile der Zellmembran) und Aminolävulinsäure (Zwischenprodukt der Häm-Synthese) mit. Des weiteren ist es am Abbau von Glykogen (Speicherform von Kohlenhydraten) beteiligt.

Farmacokinetica

De absorptie van pyridoxine in het maagdarmkanaal vindt hoofdzakelijk plaats in het jejunum, het 2e deel van de dunne darm. De complexe omzettings- en afbraakprocessen vinden plaats in de lever met de vorming van primaire en secundaire afbraakproducten en de omzetting terug naar pyridoxine. Het actieve intermediair pyridoxaalfosfaat maakt ten minste 60% uit van de circulerende vitamine B6 en is sterk gebonden aan het eiwit albumine. Bij volwassenen bestaat de lichaamspool uit 16-25 mg pyridoxine. Het inactieve pyridoxinezuur is het belangrijkste uitscheidingsproduct en wordt in de urine uitgescheiden.

Interacties met geneesmiddelen

Interacties zijn mogelijk met de volgende geneesmiddelen:

• Isoniazid
• Hydralazine
• Penicillamine
• cycloserine
• levodopa
• Fenytoïne
• Fenobarbital

Toxicologische gegevens

Gevolgen van een overdosering, die alleen met supplementen kan worden bereikt, zijn krampen, ademhalingsmoeilijkheden, verhoogde motiliteit van bijvoorbeeld de darm, diarree, bewegingsstoornissen en spierzwakte.

Bij ratten werd een LD50 van 4 g/kg vastgesteld bij orale toediening.