Pregabalin

Pregabaline is een anti-epilepticum dat wordt gebruikt voor de behandeling van neuropathische pijn en fibromyalgie en voor de behandeling van partiële aanvallen (epilepsie) in combinatie met andere anti-epileptica.

Indicaties

Pregabaline is aangewezen voor de behandeling van neuropathische pijn geassocieerd met diabetische perifere neuropathie, postherpetische neuralgie, fibromyalgie, neuropathische pijn geassocieerd met ruggenmergletsel en als aanvullende therapie voor de behandeling van partiële aanvallen bij patiënten van 1 maand en ouder. Daarnaast kan het worden gebruikt voor gegeneraliseerde angststoornis en voor epilepsie. Pregabaline wordt oraal toegediend.

Pregabaline werd ontdekt door de Amerikaanse chemicus Richard Bruce Silverman. In 2004 werd pregabaline goedgekeurd in de VS en de EU.

Farmacodynamiek en werkingsmechanisme

Pregabaline lijkt structureel op endogeen gamma-aminoboterzuur (GABA) - een remmende neurotransmitter. Ondanks deze gelijkenis bindt het zich niet rechtstreeks aan GABA- of benzodiazepinereceptoren, maar aan de α2δ-subeenheid van spanningsgevoelige calciumkanalen. Door presynaptische binding aan deze subeenheid van calciumkanalen in het centrale zenuwstelsel moduleert pregabaline de afgifte van verschillende exciterende neurotransmitters zoals glutamaat, substance-P, noradrenaline en calcitonine-gen-gerelateerde peptiden. De overmatige afgifte van deze prikkelende zenders wordt daardoor genormaliseerd.

Hoewel pregabaline zelf niet bindt aan de GABA-receptor, werd een dosisafhankelijke toename van de expressie van L-glutaminezuurdecarboxylase (GAD) in de hersenen gevonden. GAD is een enzym dat verantwoordelijk is voor de synthese van GABA. Pregabaline kan daarom indirecte GABA-erge effecten hebben door de GABA-niveaus in de hersenen te verhogen.

Farmacokinetiek

Na orale toediening in nuchtere toestand is de absorptie van pregabaline snel en uitgebreid. De orale biologische beschikbaarheid van pregabaline is meer dan 90%. De maximale plasmaconcentratie wordt bereikt binnen 1,5 uur na eenmalige of meervoudige toediening, en een stabiele plasmaspiegel wordt bereikt binnen 24-48 uur bij herhaalde toediening. Voedsel vermindert de absorptiesnelheid van pregabaline en verlaagt daarom de maximale concentratie met naar schatting 25-30%. Pregabaline is niet gebonden aan plasma-eiwitten. Minder dan 2 % van pregabaline wordt gemetaboliseerd en vrijwel onveranderd uitgescheiden. De uitscheiding gebeurt bijna uitsluitend via de urine. De eliminatiehalfwaardetijd van pregabaline is ongeveer 6,3 uur.

Interacties tussen geneesmiddelen

Er zijn een aantal interacties tussen geneesmiddelen die een depressief effect hebben op het CZS.

Deze stoffen omvatten:

• Opioïden
• Benzodiazepinen
• Barbituraten
• Ethanol (alcohol)
• Andere medicijnen die het centrale zenuwstelsel onderdrukken.

ACE-remmers kunnen de schadelijke/toxische effecten van pregabaline versterken. Pregabaline kan het vochtvasthoudende effect van bepaalde antidiabetica (thiazolidinedionen) versterken.

Bijwerkingen

De meest voorkomende bijwerkingen van pregabaline zijn:

• Duizeligheid
• Slaperigheid.
• Wazig zicht
• Diplopia
• Toegenomen eetlust en daaropvolgende gewichtstoename
• Euphoria
• Verwarring
• levendige dromen
• veranderingen in het libido (toename of afname)
• prikkelbaarheid
• ataxie
• veranderingen in aandacht
• Bedwelming
• Abnormale coördinatie
• Geheugenstoornissen
• bevingen
• Dysartrie
• parasthesie
• duizeligheid
• Droge mond
• Constipatie
• Braken
• winderigheid
• erectiestoornis
• vermoeidheid
• perifeer oedeem
• de effecten van dronkenschap voelen
• abnormaal lopen
• asthenia
• nasofaryngitis
• verhoogde creatine kinase niveaus

Hoewel pregabaline een kalmerend middel en een anticonvulsivum is, kan het soms paradoxaal genoeg aanvallen veroorzaken, vooral bij ernstige overdosering.

Zeldzame bijwerkingen zijn: Depressie, lethargie, agitatie, anorgasmie, hallucinaties, myoclonus, hypoesthesie, hyperesthesie, tachycardie, overmatig speekselen, hypoglykemie, zweten, blozen, huiduitslag, spierkrampen, myalgie, Artralgie, urine-incontinentie, dysurie, trombocytopenie, nierstenen, neutropenie, eerstegraads hartblok, hypotensie, hypertensie, pancreatitis, dysfagie, oligurie, rhabdomyolysis, suïcidale gedachten of gedrag.

Voorzorgsmaatregelen

Na abrupt of snel staken van pregabaline kunnen symptomen optreden die wijzen op lichamelijke afhankelijkheid.

Het is onduidelijk of het veilig is voor gebruik tijdens de zwangerschap. Daarom wordt het gebruik tijdens deze periode afgeraden, tenzij het absoluut noodzakelijk is.