Inhoud
Advertentie
Basis
Nandrolon is een drug die verwant is aan het mannelijke geslachtshormoon testosteron. Het wordt gebruikt bij ziekten die gepaard gaan met een ernstig verlies van spiermassa (cachexie).
Gebruik en indicaties
Nandrolon is structureel zeer vergelijkbaar met het geslachtshormoon testosteron. Dit betekent dat het vergelijkbare effecten kan hebben op de spieren en de typische mannelijke kenmerken. Aangezien het effect op de spieren veel sterker is, wordt nandrolon vooral gebruikt om de spiergroei te stimuleren bij ziekten die gepaard gaan met spierverlies. Deze omvatten AIDS, nierziekten en ernstige longziekten zoals COPD. Bovendien kan Nandrolon botmassa opbouwen, daarom wordt het gebruikt bij de behandeling van osteoporose.
Nandrolon wordt gewoonlijk toegediend in de vorm van een injectieoplossing onder de huid (onderhuidse injectie). Dit creëert een depoteffect, waardoor het doseringsinterval toeneemt. Dit betekent dat Nandrolon gewoonlijk slechts om de 3 weken moet worden geïnjecteerd.
Geschiedenis
Nandrolon werd voor het eerst gesynthetiseerd in 1950 en therapeutisch gebruikt vanaf de jaren 1960.
Farmacologie
Farmacodynamiek en werkingsmechanisme
Nandrolon, zoals testosteron, is een agonist van de androgeenreceptor. Door binding aan deze receptor kan het dezelfde effecten hebben als testosteron, maar in een andere mate. Nandrolon heeft een veel sterker anabool en zwakker androgeen effect dan testosteron. Dit komt omdat nandrolon niet wordt omgezet in het zeer sterk androgene dihydrotestosteron (DHT), maar in het veel zwakkere dihydronandrolon (DHN). Daardoor heeft het een milder bijwerkingenprofiel en is het bijzonder geschikt voor gebruik bij vrouwen en kinderen.
Farmacokinetiek
De kracht van Nandrolon is ongeveer tien keer lager na orale toediening dan wanneer het subcutaan wordt geïnjecteerd. Daarom wordt het onder de huid aangebracht in de vorm van een depotformulering, meestal als decanoaat. Nandrolon heeft een zeer lage affiniteit voor het serumeiwit geslachtshormoon-bindend globuline (SHBG), waardoor het grotendeels ongebonden is. Het wordt voornamelijk afgebroken door het enzym 5-α-reductase. Bij toediening als decanoaat is de werkingsduur ongeveer 3-4 weken.
Toxiciteit
Contra-indicaties
In sommige gevallen is het gebruik van nandrolon strikt gecontra-indiceerd:
- prostaatkanker of borstkanker bij mannen
- porfyrie (een zeldzame stofwisselingsziekte)
- in gevallen van bekende zwangerschap
Bijwerkingen
De mogelijke bijwerkingen hangen af van de dosering en de gebruiksfrequentie:
- Vochtretentie (oedeem)
- Spierpijn
- Verhoogde bloedlipideniveaus
- Misselijkheid
- Hoge bloeddruk (hypertensie)
- Verhoogd of verminderd libido
- rusteloosheid en nervositeit
- Leverschade
- huiduitslag
- stemveranderingen
Bijwerkingen die vooral bij vrouwen kunnen optreden
- heesheid
- Meer lichaamshaar
- acne
- Haaruitval
- Vergroting van de clitoris
- afwezigheid van of veranderingen in het interval tussen menstruaties
Bijwerkingen die specifiek bij mannen kunnen voorkomen:
- Het bevorderen van de groei van een (reeds bestaand) prostaatcarcinoom.
- Borstvergroting
- Testiculaire verkleining
- Pijnlijke erecties
- Goedaardige prostaatvergroting
- Verminderd aantal zaadcellen en bijgevolg verminderde vruchtbaarheid
Zwangerschap en borstvoeding
Gebruik tijdens zwangerschap of borstvoeding is strikt gecontra-indiceerd vanwege mogelijke hormonale effecten op het kind.
Misbruik
Aangezien nandrolon een gunstig effect heeft op de spiergroei met een relatief laag androgeen effect, wordt het vaak gebruikt als dopingstof. Vooral bij krachttraining en wedstrijdsporten wordt nandrolon gebruikt om de spiergroei te stimuleren en de hersteltijd te verkorten.

Auteur
Markus Falkenstätter, BSc
Student Farmacie
Markus Falkenstätter is schrijver over farmaceutische onderwerpen in de medische redactie van Medikamio. Hij zit in het laatste semester van zijn studie farmacie aan de Universiteit van Wenen en houdt van wetenschappelijk werk op het gebied van natuurwetenschappen.
Redactionele principes
Alle informatie is afkomstig van gecontroleerde bronnen (erkende instellingen, specialisten, studies van gerenommeerde universiteiten). Wij hechten veel waarde aan de kwalificatie van de auteurs en de wetenschappelijke onderbouwing van de informatie.