Lorazepam

Lorazepam is een geneesmiddel uit de groep van de benzodiazepinen. Het heeft angstremmende, kalmerende en slaapverwekkende eigenschappen. Het belangrijkste toepassingsgebied is de behandeling van angst- en paniekstoornissen. In sommige gevallen wordt het gebruikt in de spoedeisende geneeskunde om levensbedreigende epileptische aanvallen te doorbreken. Het wordt ook gebruikt voor de kortdurende behandeling van slaapstoornissen.

Lorazepam is alleen op recept verkrijgbaar en wordt voornamelijk in tabletvorm ingenomen. In noodgevallen kan het ook intraveneus of intramusculair worden toegediend.

Farmacodynamica

Het effect van lorazepam en andere benzodiazepinen is gebaseerd op binding aan GABA-A-receptoren in de hersenen. Deze receptoren spelen een rol bij de depressieve (b.v. slaap of sedatie) processen in de hersenen. Lorazepam is echter geen agonist van deze receptor, maar een zogenaamde allosterische modulator. De receptor zelf is een ligand-gated chloride kanaal dat wordtgeopenddoor zijn agonist GABA(gamma-aminoboterzuur). Lorazepam bindt zich aan een aparte plaats op de receptor en verhoogt de gevoeligheid voor GABA. Dit verhoogt de openingswaarschijnlijkheid van het kanaal en leidt tot de depressieve effecten van de drug.

Farmacokinetica

Bij orale toediening bedraagt de biologische beschikbaarheid ca. 90%. De plasma-eiwitbinding in het bloed is ongeveer 85% en de halfwaardetijd van het geneesmiddel is ongeveer 14 uur. Door deze extreem lange halfwaardetijd is een eenmalige dagelijkse dosis voldoende voor veel toepassingen. Lorazepam wordt in de lever afgebroken door enzymen van de CYP450-familie en ongeveer 90% wordt uitgescheiden in de urine en 10% in de darm.

Interacties

Vooral in combinatie met opioïden en alcohol zijn levensbedreigende bijwerkingen zoals ademhalingsdepressie of coma te verwachten. Ernstige bijwerkingen en een verhoogd risico op zelfmoord zijn ook waargenomen in combinatie met andere benzodiazepinen. Verdere interacties zijn mogelijk met psychotrope geneesmiddelen, zoals bepaalde antidepressiva.

Tekenen van overdosering zijn onder meer verhoogde slaperigheid, ademhalingsdepressie of ademstilstand en coma. Zonder snelle medische tegenmaatregelen kan een overdosering tot de dood leiden.

Bij

zwangere vrouwen moet het gebruik worden vermeden, omdat foetusdood een mogelijk gevolg kan zijn.

Bij

benzodiazepinen bestaat het risico van misbruik en een verhoogd verslavingspotentieel, reden waarom de verstrekking bijzonder goed in de gaten moet worden gehouden.

BijwerkingenMogelijke bijwerkingen

zijn sedatie, slaperigheid, vermoeidheid, zwakte, depressie, loopstoornis, sufheid, hallucinaties, duizeligheid, beven, seksuele disfunctie en ademhalingsdepressie.

Toxikologische Daten 

LD50: 1850 mg/kg (Maus, oral)