Enoxaparine

Enoxaparine is een antistollingsmiddel (bloedverdunner). Het wordt gebruikt voor de behandeling en preventie van diep-veneuze trombose en longembolie, ook tijdens de zwangerschap en na bepaalde operaties. Het wordt ook gebruikt bij patiënten met acuut coronair syndroom (ACS) en hartaanvallen. Enoxaparin wordt ook gebruikt om te helpen bij hemodialyse. Het wordt toegediend door injectie direct onder de huid of in een ader.

Farmacodyamica

Het werkingsmechanisme van enoxaparine is afhankelijk van antitrombine. Het werkt hoofdzakelijk door de neutralisatie van bepaalde geactiveerde stollingsfactoren door antitrombine te versnellen. Door de activering van antitrombine III versterkt enoxaparine bij voorkeur de remming van de stollingsfactoren Xa en IIa, waardoor antistolling optreedt.

Farmacokinetica

De biologische beschikbaarheid van enoxaparine na subcutane injectie is bijna 100%. Het geneesmiddel is voor 80% gebonden aan plasma-eiwitten. Enoxaparine wordt voornamelijk in de lever gemetaboliseerd door desulfatatie en/of depolymerisatie tot metabolieten met een lager molecuulgewicht en een sterk verminderde biologische werkzaamheid. De totale renale excretie van actieve en niet-actieve fragmenten bedraagt ongeveer 40% van de dosis. De plasmahalfwaardetijd is ongeveer 4,5 uur.

Drug interacties

Enoxaparine mag niet samen met andere anticoagulantia worden gebruikt.

Bijwerkingen

• Bloedingen, vooral van de huid en de slijmvliezen, bloedingsanemie, trombocytopenie, trombocytose.
• Allergische reacties zoals urticaria, pruritus, erytheem
• Hoofdpijn
• Toename van transaminases
• Reacties op de injectieplaats
• Accumulatie bij nierinsufficiëntie