Cyanocobalamine (vitamine B12)

Cyanocobalamine of vitamine-B12 is een essentiële vitamine van het B-complex. Het is nodig bij dieren die het gebruiken als cofactor bij de DNA-synthese en bij het metabolisme van vetzuren en aminozuren. Het is belangrijk voor de normale werking van het zenuwstelsel door zijn rol in de synthese van myeline en in de bloedsomloop tijdens de rijping van rode bloedcellen in het beenmerg.

Als geneesmiddel wordt het gegeven bij een tekort aan vitamine B12, ook wel pernicieuze anemie genoemd. Het kan intraveneus, peroraal of als neusspray worden toegediend. Bovendien kan het in hoge concentratie worden toegediend als tegengif bij cyanidevergiftiging.

Farmacodynamica

Cyanocobalamine als geneesmiddel corrigeert het vitamine B12-tekort en verbetert snel de symptomen die gepaard gaan met pernicieuze anemie.

Bij cyanidevergiftiging wordt meestal het derivaat hydroxycobalamine gegeven. Hydroxycobalamine bindt het giftige cyanide-ion, waardoor het niet-giftige cyanocobalamine ontstaat. Dit wordt dan uitgescheiden in de urine.

Vitamine B12 dient als cofactor voor de enzymen methioninesynthase en L-methylmalonyl-CoA-mutase. Methioninesynthase is essentieel voor de synthese van purines en pyrimidines, die DNA vormen. L-methylmalonyl-CoA mutase zet L-methylmalonyl-CoA om in succinyl-CoA bij de afbraak van propionaat, een belangrijke reactie die nodig is voor zowel het vet- als het eiwitmetabolisme.

Farmacokinetiek

Vitamine B12 wordt snel geabsorbeerd vanuit intramusculaire en subcutane injectieplaatsen, met piekplasmaconcentraties die ongeveer 1 uur na injectie worden bereikt. Cyanocobalamine wordt uitgescheiden door zowel de nieren als de gal. De halfwaardetijd is ongeveer 6 dagen en ik opgeslagen vorm in de lever zelfs tot 400 dagen.

Bijwerkingen

Aangezien vitamine B12 van nature in het lichaam voorkomt, zijn bijwerkingen bij normale en verhoogde doses onwaarschijnlijk.

Toxicologische gegevens

LD50: Oraal (muis): > 5.000 mg/kg