Ciclopirox

Ciclopirox is een geneesmiddel uit de groep van de antimycotica. Chemisch gezien is de drug een derivaat van pyridon. Ciclopirox is een geneesmiddel met een breed werkingsspectrum. Het is derhalve werkzaam tegen een groot aantal pathogene schimmels. Het wordt plaatselijk aangebracht in de vorm van zalven of zetpillen. Het wordt ook gebruikt als zout in de vorm van ciclopiroxolamine. Daarnaast wordt ciclopirox gebruikt als actief bestanddeel in medicinale shampoos.

Farmacodynamica

Ciclopirox heeft de eigenschap metaalkationen (bv. Fe3+ of Al3+) te binden in chelaatcomplexen. Hierdoor wordt de activiteit van bepaalde enzymen (cytochromen) geremd, waardoor de energievoorziening van de schimmel wordt verstoord en hij sterft. Bovendien vermindert de werkzame stof de stabiliteit van de plasmamembranen van de schimmels, waardoor deze zeer waarschijnlijk zullen bezwijken.

Farmacokinetica

Ciclopirox wordt alleen plaatselijk (oppervlakkig) toegepast. Ongeveer 5% van de aangebrachte hoeveelheid wordt door de huid geabsorbeerd. De plasma-eiwitbinding is ongeveer 95%. Ciclopirox wordt onwerkzaam gemaakt en in de lever afgebroken door een proces dat glucuronidatie wordt genoemd. Ten slotte wordt het via de urine uitgescheiden. De plasmahalfwaardetijd is gemiddeld 1,7 uur.

Interacties

Er zijn geen interacties met andere stoffen bekend.

Bijwerkingen

Bijwerkingen na de toepassing van ciclopirox zijn zeer zeldzaam. In sommige gevallen kunnen echter huidreacties optreden op de plaats van aanbrengen (roodheid, jeuk, branderigheid).

Toxicologische gegevens

LD50 (rat, oraal) : >10 ml/kg