Adenosinetrifosfaat (ATP)

Adenosinetrifosfaat bestaat uit drie delen, namelijk de nucleïne base adenine, de suiker ribose en drie fosfaten. Ze zijn covalent met elkaar verbonden. De combinatie van adenine en ribose wordt samengevat in de naam en resulteert dus in adenosine. ATP is een universele energiedrager in alle levende organismen. Het lichaam heeft het nodig voor veel biochemische processen, waaronder het transport van stoffen, de productie van moleculen, bewegingsprocessen, samentrekking van spieren, signaaloverdracht en nog veel meer. Door de splitsing van de fosfaatgroepen en de daaropvolgende toevoeging van water, ook wel hydrolyse genoemd, komt biochemische bindingsenergie vrij die door het lichaam kan worden gebruikt. Farmaceutisch gezien kan adenosinetrifosfaat worden gebruikt om bloedvaten te verwijden (vasodilatatie).

Adenosinetrifosfaat wordt herhaaldelijk opgebouwd en afgebroken. De afbraak vindt plaats door de fosfaatgroepen af te splitsen. ATP (adenosinetrifosfaat) wordt ADP (adenosinedifosfaat) en in een volgende stap AMP (adenosinemonofosfaat). De opbouw begint op zijn beurt met ADP. Adenosine difosfaat wordt verkregen uit zeer energierijke moleculen als onderdeel van glycolyse of de ademhalingsketen. Voor de dagelijkse energiebehoefte van de lichaamscellen is de hydrolyse van 200-300 mol ATP nodig. Om dit te bereiken moet elke afzonderlijke ATP-molecule 2000-3000 keer per dag worden aangemaakt en afgebroken. In de scheikunde is een mol een aparte meeteenheid. Per definitie bestaat een mol uit 6,022 x 10 ²³ deeltjes. Je kunt het ook 602 biljoen deeltjes noemen.

Neem adenosinetrifosfaat (ATP) altijd precies in zoals beschreven in de bijsluiter of zoals geadviseerd door uw arts.

Volwassenen:

De gebruikelijke aanbevolen dosis is 22 mg 1-3 keer per week.

De aanbevolen dosis voor acute symptomen is 22 mg per dag gedurende 3 dagen .

Adenosinetrifosfaat (ATP) wordt intramusculair (aanbrengen in de spier), subcutaan (aanbrengen onder de huid) of intradermaal (aanbrengen in de huid) gebruikt.

Kinderen en adolescenten:

De gebruikelijke aanbevolen dosis is 22 mg 1-3 keer per week .

De aanbevolen dosis voor acute symptomen is 22 mg per dag gedurende 3 dagen .

Adenosinetrifosfaat (ATP) wordt intramusculair (aanbrengen in de spier), subcutaan (aanbrengen onder de huid) of intradermaal (aanbrengen in de huid) gebruikt.

Neem adenosinetrifosfaat (ATP) altijd precies in zoals beschreven in de bijsluiter of zoals geadviseerd door uw arts.

Volwassenen:

De gebruikelijke aanbevolen dosis is 22 mg 1-3 keer per week.

De aanbevolen dosis voor acute symptomen is 22 mg per dag gedurende 3 dagen .

Adenosinetrifosfaat (ATP) wordt intramusculair (aanbrengen in de spier), subcutaan (aanbrengen onder de huid) of intradermaal (aanbrengen in de huid) gebruikt.

Kinderen en adolescenten:

De gebruikelijke aanbevolen dosis is 22 mg 1-3 keer per week .

De aanbevolen dosis voor acute symptomen is 22 mg per dag gedurende 3 dagen .

Adenosinetrifosfaat (ATP) wordt intramusculair (aanbrengen in de spier), subcutaan (aanbrengen onder de huid) of intradermaal (aanbrengen in de huid) gebruikt.

De volgende bijwerkingen kunnen optreden:

• Allergische reacties
• Overgevoeligheidsreacties

Er zijn geen interacties bekend, aangezien er geen onderzoeken zijn uitgevoerd.

Adenosinetrifosfaat (ATP) mag NIET worden ingenomen in de volgende gevallen:

• In geval van allergie voor adenosinetrifosfaat (ATP)

Adenosinetrifosfaat (ATP) kan worden gebruikt vanaf de leeftijd van 12 jaar.

Adenosinetrifosfaat (ATP ) kan na overleg met je arts worden gebruikt tijdens de zwangerschap en borstvoeding.

In 1929 ontdekte de Duitse biochemicus Karl Lohmann adenosinetrifosfaat.